Indeks: Korzenie architektury
"Pamiętam charakterystyczną postać Tadeusza Baruckiego podczas jego pierwszej wizyty w Muzeum Architektury Fińskiej w Helsinkach. Wydał mi się wówczas pełnym energii i determinacji podróżnikiem, i gdybym nie znał jego profesji, stawiałbym, że jest archeologiem. Wiedziałem jednak, że jest niestrudzonym dokumentalistą fotografującym anonimową wernakularną architekturę na całym świecie."
prof. Juhani Pallasma w eseju "Barucki 100, w: Tadeusz Barucki. Architekt, podróżnik, badacz", Biblioteka Śląska, Katowice 2022
"Pamiętam charakterystyczną postać Tadeusza Baruckiego podczas jego pierwszej wizyty w Muzeum Architektury Fińskiej w Helsinkach. Wydał mi się wówczas pełnym energii i determinacji podróżnikiem, i gdybym nie znał jego profesji, stawiałbym, że jest archeologiem. Wiedziałem jednak, że jest niestrudzonym dokumentalistą fotografującym anonimową wernakularną architekturę na całym świecie."
prof. Juhani Pallasma w eseju "Barucki 100, w: Tadeusz Barucki. Architekt, podróżnik, badacz", Biblioteka Śląska, Katowice 2022
Miasto według Tomasza Ossowicza nie jest „maszyną do mieszkania i pracy”, lecz bardzo trudnym organizmem, którego najważniejszym elementem jest człowiek – zarówno podejmujący decyzje operacyjne, planujący zmianę, jak i interesariusz, którego to przedsięwzięcie dotyczy.”
Green Architecture Today to wydany w 2018 roku album prezentujący 30 wybranych architektów z całego świata wyznaczających swoimi projektami nowe kierunki w zrównoważonej architekturze.
Nieprzewidywalność zjawisk oraz immanentna cecha współczesnych miast – nieustanna zmienność, swoiste „rozedrganie cywilizacyjne” czynią, że (…) stoimy w obliczu swoistego kryzysu poznawczego, w którym dzisiejsze modele klasyfikacji zjawisk stają się głęboko niewystarczające (…).
Książka pt.” Budowanie świata. Wokół twórczości Tomasza Mańkowskiego” ukazała się w 10. rocznicę śmierci profesora Tomasza Mańkowskiego, krakowskiego architekta i pedagoga. Autorem książki jest Michał Wiśniewski, znany teoretyk i krytyk architektury.
W swoim tekście nakreślił niezwykłe dzieje bohatera na tle losów polskiej architektury, wyjątkowo skomplikowanych ze względu na polityczną historię naszego kraju. Wstępem zatytułowanym “Architekt w poszukiwaniu wolności” opatrzył tę pozycję profesor Jacek Purchla, a zamyka ją posłowie pt. „Ostatni Mohikanin” napisane przez Ewę Mańkowską-Grin, córkę architekta, oraz Irka Grina
Publikacja otwiera bogato ilustrowana historia wielkopłytowych systemów budowlanych. W drugiej części 164 małych wielkich płyt gotowych do wyciśnięcia z arkuszy i złożenia trójwymiarowego bloku, o wysokości 27 cm, oraz przystępne instrukcje.
Książka "Miejska wyspa ciepła w Warszawie" jest pierwszą tak obszerną monografią miejskiej wyspy ciepła (MWC) w Warszawie. Nie obejmuje wpływu miasta na elementy klimatu inne niż temperatura powietrza, jednak o jej wyjątkowości świadczy jej interdyscyplinarność i kompleksowość ujęcia.
Ma im ułatwić opanowanie materiału objętego programem nauczania fizyki budowli oraz pomóc przy sporządzaniu projektów. Mogą również jej używać studenci inżynierii środowiska, słuchacze niektórych studiów podyplomowych, a także inżynierowie różnych specjalności związanych z budownictwem.
Autorka przedstawia przemiany architektoniczne i przestrzenne kompleksów uniwersyteckich w Europie i Ameryce Północnej, począwszy od wieków średnich, kiedy kształtujące się wówczas uczelnie sięgały głównie po wzorce monastyczne, po połowę wieku XIX, gdy architektura uniwersytecka stała się ucieleśnieniem porządku politycznego wprowadzonego po wojnach napoleońskich i wyrazem ambicji nowych państw narodowych. Prezentuje najważniejsze obiekty i zespoły architektoniczne oraz opisuje złożone przemiany kulturowe stojące za zmieniającym się kształtem gmachów uniwersyteckich.
W książce został poruszony istotny problem zachowania spuścizny kulturowej w sferze rodzimej architektury stosunkowo mało znanego rejonu pogranicza polsko-czeskiego oraz kontynuacji jej formy i detalu w nowo powstających obiektach. Dotyczy to zabudowy o charakterze turystyczno-wypoczynkowym, w tym głównie schronisk i zajazdów. Omawiany obszar „łączy” graniczna rzeka Dzika Orlica będąca jednocześnie świadkiem trwającej tu od stuleci egzystencji i współpracy dwóch narodów.
Książka Michała Dudkowskiego pt. W stronę modernizmu. Architekt Romuald Miller jest pierwszą monografią Romualda Millera i wyczerpującą prezentacją jego dorobku. Blisko 400 ilustracji, w tym archiwalnych zdjęć niezachowanych budynków i reprodukcji oryginalnych projektów, pozwala w pełni ocenić dokonania architekta. Romuald Miller (1982–1945) działał od drugiej dekady XX wieku, a jego twórczość przechodziła znamienną dla tych czasów ewolucję – od poszukiwania w architekturze swojskości i polskiego stylu narodowego, przez ekspresjonizm i klasycyzujący monumentalizm, po próby tworzenia nowego, racjonalnego języka architektury opartego na funkcji i technologii.
Karta ateńska to zestaw wytycznych do projektowania nowoczesnych miast stworzony przez architektów i urbanistów związanych z organizacją CIAM (Międzynarodowe Kongresy Architektury Nowoczesnej). Zjazd CIAM IV odbył się na statku Patris II płynącym z Marsylii do Aten oraz w samych Atenach latem 1933 roku, z udziałem przedstawicieli polskiej awangardy – Heleny i Szymona Syrkusów oraz Anatolii i Romana Piotrowskich. Helena Syrkus twierdziła wręcz, że jako poliglotka odegrała kluczową rolę w opracowaniu tekstu „Postanowień” kongresu, tworzonego przez wielojęzyczne grono delegatów.
Monografia poświęcona zespołowi architektów, którzy zyskali w środowisku przydomek „Zielone Konie". Zrealizowane na Śląsku główne obiekty autorstwa trój- a później dwu-osobowego zespołu, weszły do kanonu polskiej modernistycznej architektury powojennej. „Żadne zielone konie wam nie pomogą” – takie krytyczne słowa promotorów...
Historia o idei masowego budownictwa, która została urzeczywistniona w postaci betonowych bloków stawianych od Uralu po Morze Pólnocne. To prezentacja losów wspólnych dla mieszkańców betonowej krainy Krakowa, Radomia, Berlina, Londynu i podparyskich przedmieść – choć każdy ma o nim własną opowieść.
J. Borowczyk przeprowadza głębsze badania przeobrażenia szpitali w latach 1945-1989, wykorzystując bardzo ciekawe materiały wzięte z instytucji naukowych, bibliotek, archiwów i muzeów. Książka posiada bardzo wiele unikatowych modeli, szkiców oraz planów omawianych w książce inwestycji.
"Pamiętam charakterystyczną postać Tadeusza Baruckiego podczas jego pierwszej wizyty w Muzeum Architektury Fińskiej w Helsinkach. Wydał mi się wówczas pełnym energii i determinacji podróżnikiem, i gdybym nie znał jego profesji, stawiałbym, że jest archeologiem. Wiedziałem jednak, że jest niestrudzonym dokumentalistą fotografującym anonimową wernakularną architekturę na całym świecie."
prof. Juhani Pallasma w eseju "Barucki 100, w: Tadeusz Barucki. Architekt, podróżnik, badacz", Biblioteka Śląska, Katowice 2022