Indeks: Epoka spektaklu
Dzięki publikacji Dyckhoffa można z dystansem spojrzeć na to, co nazywane bywa „architekturą dla jednego procenta
Książka Dyckhoffa pozwala z dystansem spojrzeć na to, co nazywane bywa „architekturą dla jednego procenta”. Od Londynu po Dubaj dzisiejsi architekci prześcigają się w projektowaniu coraz bardziej monumentalnych, ostentacyjnych i ekstrawaganckich budynków, które radykalnie zmieniają miejski krajobraz. Ale pod wpływem globalizacji i wielkiego kapitału zmieniły się także prawa, jakimi rządzi się miejska przestrzeń – i w rezultacie to, jak wygląda nasze życie w miastach. Tom Dyckhoff, brytyjski krytyk architektury i urbanistyki, opowiada o tym wszystkim ze znawstwem, swadą i poczuciem humoru.
W poradniku przedstawiono metody przeprowadzania kontroli stanów technicznych elewacji wentylowanych oraz wskazano podstawową aparaturę i narzędzia badawczo-eksperckie, niezbędne do ich przeprowadzenia. Omówiono również najczęściej spotykane uszkodzenia elewacji wentylowanych.
Nowa książka Grzegorza Piątka mówi o miejscach codziennych: żłóbkach i przedszkolach, domach kultury, toaletach publicznych, mieszkaniach komunalnych czy węzłach przesiadkowych. W książce Piątka architektura to więc codzienność życia, a nie monumentalne gmachy czy spektakularne muzea. Data premiery 12.11.2025
Ulice zamiast być środowiskiem wychowawczym i socjalizującym stają się strefą ryzyka. Są miejscami niechcianymi, w których bywa się z konieczności. Nie jest to dobre ani dla komfortu życia mieszkańców, ani właściwe dla rozwoju miasta.
Książka „Architektura i zwierzęta” podejmuje i referuje rozmowę o współzależności kreowania przestrzeni przez człowieka, w której architektura może być definiowana jako „coś, czego wcześniej nie było”, z „istniejącym od zawsze” światem przyrody. Joanna Gellner i Mateusz Boczar opowiadają w znakomity sposób o relacji zwierząt z architekturą i urbanistyką, tworząc pionierską pracę popularnonaukową.
Sednem problemu badawczego jest koncepcja mikrośrodowiska rozumianego jako miejsce wspólnoty. Twórca rozpatruje kwestię wpływu ukształtowania środowiska mieszkaniowego na odtwarzanie i wzmacnianie wspólnoty sąsiedzkiej.
Na początku były częścią kultu, przedstawiały też prestiż grup społecznych i rangę twórców, lecz z upływem czasu stawały się jedynie historycznymi pomnikami.
W publikacji ukazano obraz zespołu architektonicznego Uczelni w roku jubileuszowym. Zmiany zachodzące w tym obrazie są dynamiczne i najbardziej kompleksowe od czasu wybudowania pierwszych gmachów politechnicznych. Jest to więc odpowiedni moment na podsumowanie, a także na spojrzenie w przyszłość.
Marian Bernard Wimmer (1897–1970) – to polski architekt, artysta, pedagog, organizator szkolnictwa artystycznego, teoretyk sztuki i architektury.
Był jednym z założycieli Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Książka zawiera jego nieopublikowaną wcześniej rozprawę oraz liczne komentarze analityków jego twórczości.Opracował własną metodykę nauczania zawodów plastycznych. Oprócz samej, wcześniej nie publikowanej pracy Wimmera książka zawiera teksty licznych komentatorów jego teorii.
J. Borowczyk przeprowadza głębsze badania przeobrażenia szpitali w latach 1945-1989, wykorzystując bardzo ciekawe materiały wzięte z instytucji naukowych, bibliotek, archiwów i muzeów. Książka posiada bardzo wiele unikatowych modeli, szkiców oraz planów omawianych w książce inwestycji.
Fascynująca opowieść o powojennej odbudowie Warszawy. Lewobrzeżną część miasta w 1939 roku, a zwłaszcza w 1944 roku całkowicie zniszczyli Niemcy. W gruzowisko zamieniono kościoły, gmachy użyteczności publicznej i domy. Przed odbudową ludzie ją planujący stanęli przed problemem - jak to zrobić - czy odbudowywać w formie przedwojennej czy też wykorzystać szansę na budowę zupełnie nowego, nowoczesnego miasta. Na te spory nałozyła się presja władz komunistycznych, które odcinały się od tradycji i coraz mocniej narzucały socrealistyczne wzorce sowieckie.
Publikacje dedykowano takim postaciom, jak: Anna Ptaszycka,, Wanda Krahelska, Wanda Melcer, Gizella Marguliesówna i Teresa Chmura-Pełech.
Autorami esejów są: Hanna Faryna-Paszkiewicz, Grażyna Hryncewicz-Lamber, Marta Leśniakowska, Joanna Majczyk, Małgorzata Omilanowska, Grzegorz Piątek, Agnieszka Tomaszewicz
Książka Nathaniela Colemana pt. "Lefebvre dla architektów" jest próbą zaprezentowania dla architektów krytycznej, odwołującej się do marksizmu teorii tego filozofa. Zdaniem Lefebvra założenia współczesnego systemu gospodarczego obiecującego wolność dzięki wzrostowi gospodarczemu opierającemu się na redukcji państwa, prywatyzacji oraz mechanizmach wolnorynkowych nie dadzą się wprost zastosować do architektury, która posługuje się zasobami, które stanowią dobro wspólne i ich nadmierna prywatyzacja prowadzi do
Wydana po raz pierwszy w 1997 roku antologia pt. "Theories and Manifestoes of Contemporary Architecture", jest spójnym i przemyślanym wyborem tekstów najważniejszych myślicieli oraz praktyków architektury współczesnej. Drugie, będące podstawą polskiego tłumaczenia wydanie książki prezentuje także najnowsze trendy w teorii architektury. Książka jest obowiązkową lekturą zarówno dla studentów, jak i profesjonalistów.
„Rzadko się zdarza, aby biografia architekta była tak ludzka i pełna humoru. Udało się odtworzyć połączenie żartobliwości i powagi, jakie charakteryzowało Gaudiego” (Paul Preston).
Wskutek ich decyzji jej ukochana dzielnica Greenwich Village miała zostać przecięta autostradą Lower Manhattan Expressway, setki budynków wyburzone, a ich mieszkańcy przesiedleni.
Status: III wydanie dostępne Książka Jana Gehla „Miasta dla ludzi” (Cities for People), [...] to jedno z najważniejszych źródeł wiedzy, do jakich odnoszą się współcześni projektanci, planiści i władze miejskie na całym świecie. Jan Gehl, duński architekt i urbanista, nie tylko pisze o tym, jak sprawić, by wielkie miasta stały się przyjazne dla ludzi. Jest także autorem strategii urbanistycznych, które zostały wcielone w życie w kilkudziesięciu metropoliach w skali całego globu, między innymi w: Kopenhadze, Sztokholmie, Rotterdamie, Londynie, Ammanie, Londynie, Melbourne, Sydney, San Francisco czy Nowym Jorku. Jego idee stają sie także coraz bardziej znane w Polsce. Każda wizyta Jana Gehla w naszym kraju jest wielkim wydarzeniem, które za każdym razem przyciąga rzesze odbiorców.
Zaledwie w rok po publikacji książki pt. „W stronę architektury” Le Corbusier postanawia napisać książkę poświęconą urbanistyce. Motywuje go do tego stan środowiska miejskiego, historyczne miasta europejskie mają wąskie uliczki i brak w nich świeżego powietrza. Ich rozwój nie nadąża za postępem cywilizacyjnym, przemysłowym i demograficznym. Wg. Le Corbusiera sytuację uzdrowić mogą wysokie kamienice willowe, sieci estakad dla samochodów oraz miasta-ogrody na przedmieściach. Każdy z mieszkańców powinien mieć dostęp do świeżego powietrza, przestrzeń do pracy i odpoczynku, dostęp do ogrodu warzywnego, sali do ćwiczeń oraz lotniska na dachu domu. Wiele z tych idei inspirowało architektów podczas powojennej odbudowy i rozbudowy wielu europejskich miast.
Postać Roberta Mosesa (1888-1981) jest bardzo kontrowersyjna i pełna sprzeczności, co dla francuskiego rysownika stała się kanwą do opowiedzenia jego historii przy pomocy komiksu.
Dzięki publikacji Dyckhoffa można z dystansem spojrzeć na to, co nazywane bywa „architekturą dla jednego procenta
